تکنیک‌های کاربرد سیلیکون شیشه‌ای در نمای شیشه‌ای

معماری مدرن با نمای شیشهای تعریف میشود. ساختمانها با کمک فناوریهای پیشرفته، برقی و اثیری به نظر میرسند و در آسمان به نظر میآیند. اما زیبایی بیرونی ساختمان به قهرمانی بیتفاوت و بیخوانده وابسته است — نوارهای باریک و عمودی از درزگیر که کل نمای شیشهای را به هم متصل میکنند و ساختمان را در برابر عوامل جوی محافظت میکنند. قرار دادن درزگیر روی یک دیوار پردهای شیشهای دنیایی کاملاً متفاوت از درزگیر کاشی حمام است. این کاری با ریسک بالا است که دقت کامل میطلبد. با تکنیکهای مناسب، نمای شیشهای به عنصری طراحیشده، جذاب و با دوام تبدیل میشود. اما با تکنیکهای ضعیف، به عنصری گرانقیمت تبدیل میشود که نیازمند تعمیرات مداوم است. این تصور که درزگیر کردن نماها به سادگی فشار دادن یک کارتریج در درزهاست، اشتباهی رایج است. دانش مناسب درباره محصول، همراه با علاقه و مهارت حرفهای، کار درزگیری نماها را از متوسط به شگفتانگیز تبدیل میکند. هر کسی که در تعیین مشخصات یا اجرای این مواد نقش دارد، باید درک محکمی از اصول پایهای درزگیری داشته باشد تا در نهایت نصبی موفق و با دوام داشته باشد.

نیازهای منحصر به فرد محیط نمای شیشه‌ای

دیوارهای پردهای و نمای شیشهای از آلومینیوم، شیشه، درزگیر سیلیکونی و واشرها تشکیل شدهاند. قبل از استفاده از هرگونه درزگیر، مهم است که شرایط بسیار سختی را که یک دیوار پردهای با آن مواجه میشود، درک کنید. نمای شیشهای به عنوان پوست پویای ساختمان عمل میکند. این نما همواره در حال حرکت است، با گرمای خورشید منبسط میشود و در هوای سرد شب منقبض میگردد. این نما در طول سال با تابش شدید پرتوهای فرابنفش مواجه است که میتواند بسیاری از مواد و خود شیشه را تخریب کند. همچنین با فشار باد، باران شدید و در برخی مناطق جهان با بخارات نمک یا آلودگی نیز مقابله میکند. نقش اصلی درزگیر شیشه در اینجا دوگانه است. این درزگیر باید یک اتصال انعطافپذیر و در برابر عناصر جوی مقاوم بین شیشه و قاب فلزی یا سایر قابها ایجاد کند و در بسیاری از سیستمهای شیشهگذاری سازهای، در واقع به انتقال بارهای ناشی از باد کمک میکند. در نتیجه، محصول انتخابشده باید یک ماده مهندسیشده با عملکرد بالا باشد که بهطور خاص برای کاربردهای درزگیری سازهای یا در برابر عوامل جوی روی نماها طراحی شده باشد. این ماده باید مقاومت بسیار عالی در برابر پرتوهای فرابنفش، دامنه وسیعی از دمای کاری و توانایی تحمل حرکت محاسبهشده در درزها را داشته باشد. استفاده از یک درزگیر عمومی که فاقد خواص سازهای است، منجر به خرابی زودهنگام میشود. محیط، محصول را تعیین میکند و محصول نیز پروتکل کاربردی خاصی را که باید رعایت شود، مشخص میکند.

مرحله اول، آماده‌سازی سطح مناسب: آماده‌سازی سطح مناسب بدون شلوغی

شکست درزگیرها معمولاً به دلیل از دست دادن چسبندگی رخ می‌دهد و این کاهش چسبندگی ناشی از آماده‌سازی ضعیف سطح است. آماده‌سازی نادرست سطح، علت اصلی و مرحله‌ای برگشت‌ناپذیر است. لازم است هر دو سطح درز، شامل لبه شیشه و قاب مجاور (یا زیرلایه)، تمیز، خشک و عاری از هرگونه آلودگی باشند. وجود گرد و غبار، روغن، چربی، بقایای درزگیر قدیمی و لايتانس بتن، باعث از بین رفتن اتصال مناسب می‌شود. فرآیند تمیزکاری دو مرحله‌ای به این صورت عمل می‌کند: ابتدا تمیزکاری مکانیکی برای حذف ذرات شل یا بقایای دیگر مواد انجام می‌شود و سپس تمیزکاری با حلال برای حذف روغنهای نامرئی و لایه‌های فیلمی صورت می‌گیرد. مهم است که دستورالعمل‌های تولیدکننده درزگیر به طور دقیق دنبال شوند، هرگاه از روش‌های شیمیایی یا سایر روش‌های تمیزکاری استفاده می‌شود. درز همچنین باید به خوبی طراحی شده باشد. استفاده از میله پشتیبان سازگار برای درزهای عمیق اهمیت بالایی دارد. این میله یک میله فوم سلول بسته است که عمق لایه درزگیر را کنترل می‌کند و همچنین شکل مناسب را برای چسبندگی در مقابل حرکت حفظ می‌کند و از چسبندگی در سه طرف اتصال جلوگیری می‌کند. در تمام مراحل کار، مهم‌ترین نکته این است که برای دوام درزگیر، زمان کافی برای آماده‌سازی کامل سطوح صرف شود.

دقت کاربرد و ابزار

پس از آماده‌سازی اتصال، ما با استفاده از ابزار مناسب، وارد مرحله اجرای واقعی و تکنیک مورد نظر می‌شویم. برای کنترل یکنواخت قطره چسب‌آب‌بندی، به یک تفنگ چسب‌آب‌بندی با حرکت روان و پایدار نیاز است. نوک آن باید با زاویه ۴۵ درجه برش داده شود و اندازه بازش آن متناسب با عرض اتصال باشد تا چسب‌آب‌بندی بتواند در تمام عمق اتصال تزریق شود. باید قطره چسب‌آب‌بندی با سرعتی یکنواخت و کنترل‌شده و در زاویه ثابت نسبت به سطح، به طور مداوم اعمال شود تا یک لایه صاف و یکنواخت بدون شکاف یا حفره‌های هوا ایجاد شود. جادوی یک پرداخت حرفه‌ای و عملکردی در مرحله ابزارکاری (تولینگ) رخ می‌دهد. ابزارکاری باید بلافاصله پس از اعمال قطره چسب‌آب‌بندی انجام شود. برای ابزارکاری قطره چسب‌آب‌بندی باید از ابزار پروفیل‌کشی سیلیکونی یا قاشق ابزارکاری و همچنین مخلوطی ضعیف صابونی استفاده کرد تا از چسبیدن ابزار جلوگیری شود. چسب‌آب‌بندی باید به خوبی و محکم در داخل اتصال فشرده شود. این روش باعث ایجاد چسبندگی نزدیک چسب‌آب‌بندی به دیواره‌های اتصال می‌شود، حباب‌های هوا را از بین می‌برد و سطحی صاف و یکنواخت ایجاد می‌کند که کارایی چسب‌آب‌بندی را در شرایط تنش یا آب‌وهواهای نامساعد افزایش می‌دهد. یک قطره ابزارکاری‌شده خوب تنها به ظاهر آن محدود نمی‌شود؛ بلکه خواص عملکردی و دوام کلی چسب‌آب‌بندی نیز بهبود می‌یابد.

پخت، حفاظت و تضمین کیفیت

ابزار دقیق کردن نهایی خط اتصال به معنی پایان کار نصب‌کننده نیست. در این مرحله، آب‌بند باید وارد فاز حیاتی سخت‌شدن شود. سخت‌شدن یک فرآیند شیمیایی غیرقابل برگشت است که هنگامی رخ می‌دهد که ماده از یک قوام ضخیم، شبیه خمیر، به لاستیکی نرم و الاستیک تبدیل می‌شود. این فرآیند به زمان و رطوبت موجود در هوا نیاز دارد. برای تکمیل کامل سخت‌شدن، بسته به فرمول ماده، عمق درز و رطوبت و دمای هوا، ممکن است از یک روز تا چند روز زمان لازم باشد. در طی این مدت، هیچ‌گونه باران، گرد و غبار یا تماس فیزیکی با آب‌بند تازه مجاز نیست. باید از تردد در نزدیکی درزهای آب‌بند شده جلوگیری کنیم. پس از انجام این کار، حتماً وضعیت آب‌بند را در طول دوره سخت‌شدن بررسی کنید. تضمین کیفیت شامل بازرسی این موارد است: آب‌بند صاف، یکنواخت، کاملاً چسبیده باشد و هیچ حفره یا قسمت از دست رفته‌ای وجود نداشته باشد. برای کاربردهای حساس، می‌توان چسبندگی تکه‌های جداگانه یا مناطق کوچک‌تر را آزمایش کرد. برای نگهداری بلندمدت، ثبت اسناد و مدارک مربوط به نحوه اعمال آب‌بند، یک روش بهتر توصیه می‌شود. سخت‌شدن و تضمین کیفیت، مرحله نهایی مراقبت برای اطمینان از نصب صحیح آب‌بند است. پس از این مرحله، می‌توان انتظار داشت که سیستم مطابق با طراحی مهندسی عمل کند.

در نهایت، قرار دادن آب‌بند روی نمای شیشه‌ای فرآیند پیچیده‌ای است که هم به علم مواد و هم به مهارت حرفه‌ای نیاز دارد. این فرآیند با انتخاب آب‌بند مناسب برای محافظت ساختاری و در برابر عوامل جوی آغاز می‌شود. سپس آماده‌سازی سطح انجام می‌گیرد. پس از آن مرحله‌ای از تأخیر در اعمال ماده و ابزارکاری وجود دارد که در آن دست ثابت مورد نیاز است. سپس ماده برای عمل‌آوری تعیین می‌شود و بازبینی دقیقی از تمام مراحل انجام می‌شود. هر یک از این مراحل به مادهٔ مرحله قبلی وابسته است. بی‌دقتی در یکی از این مراحل می‌تواند کل سیستم را خراب کند. با رعایت این ارتباطات مادی، متخصصان می‌توانند بهترین تضمین را برای عملکرد ساختاری مناسب نمای شیشه‌ای و حفظ دید داخلی و خارجی ساختمان در طول سال‌های عمر سازه فراهم کنند.